Salı, Kasım 30, 2021
Ana Sayfa Dünya Lavrov: ABD’nin kendini insanlığın geleceğini belirleyen ülke olarak pozisyonlandırma uğraşları güzel sonuçlanmayacak

Lavrov: ABD’nin kendini insanlığın geleceğini belirleyen ülke olarak pozisyonlandırma uğraşları güzel sonuçlanmayacak

Rusya Dışişleri Bakanı Sergey Lavrov, Sputnik’e açıklamasında, ABD’nin iç siyasi uğraşın özelliklerini, ABD ve Avrupa Birliği’nin (AB) son vakitler sıkça başvurduğu yaptırımları, Rusya’nın Aleksey Navalnıy hadisesindeki duruşunu ve Belarus’ta yaşananları kıymetlendirdi. Lavrov ayrıyeten Batı ülkelerinin 2. Dünya Savaşı tarihini ve Sovyetler Birliği’nin bu savaştaki rolünü tekrar yazma teşebbüslerine değindi.

Sohbetimize Rus-Amerikan bağlantılarıyla başlamak isterdik. Şayet bir sakıncası yoksa, ABD’de 2 ay üzere kısa bir mühlet sonra yapılacak seçimlerle ilgili bir soru. ABD seçkini, hangi partiye üye olduğundan bağımsız olarak, sıklıkla ülkelerinin mutlak bir global başkan olarak özel rolünden bahsetmektedir. Bu iç gündemin ABD’nin dış siyaseti, müttefikleri ve ortaklarıyla bağlantıları ve Rusya ile münasebetleri üzerindeki tesiri ne kadar güçlü? Sizce, ABD’nin seçkin olduğu unsuru memleketler arası süreçleri nasıl etkiliyor?

Bu hususta muhtemelen herkes artık kendileri için bir sonuç çıkarmıştır. ABD’deki iç siyasi çabayı yakından ve profesyonel olarak takip edenleri kastediyorum. İç siyasi çaba her vakit Cumhuriyetçiler ve Demokratlar için sergiledikleri duruşun sebebi olmuştur. Artık gözlemlediklerimiz de istisna değil. Kıymetli olan enformasyon, telaffuz, polemik alanında rakiplerinizi alt etmeye yarayacak olabildiğince çok argüman toplamak. Çok yakında Demokratik ve Cumhuriyetçi partilerin lider adayları ortasında tartışma programları düzenlenecek. Rusya konusu, artık klişe haline gelen Rusya’nın ABD’nin iç sorunlarına müdahale argümanları artık hâkim yerlerden birini işgal ediyor. Gerçi son haftalarda, hatta birkaç aydır, yerimizi Çin almış durumda. ABD’de birtakım felaket süreçlerinin meydana gelmesi için her şeyi yapmaya çalışan düşmanlar sıralandığında Çin onurlu birinci sırada yer alıyor. Biz büyük ölçüde son yıllarda buna artık alıştık. Bu, mevcut yönetimin değil, Obama yönetimi devrinde başladı. Rusya idaresinin şuurlu olarak Moskova-Washington alakalarını bozmaya yönelik siyaset uyguladığını ileri süren Obama’ydı. Obama ayrıyeten Rusya’nın 2016 seçimlerine müdahale ettiğini lisana getirmiş, bu mazeretle emsali görülmemiş yaptırımlar getirmişti. Buna, ABD’deki Rusya malvarlığının gasp edilmesi, onlarca diplomatımızın aileleriyle birlikte hudut dışı edilmesi ve birçok diğer hareket de dahil. ABD’nin seçkin olması, Demokratlar ve Cumhuriyetçilerin, ABD’deki tüm politik akımların tıpkı derecede katıldığı bir tez. Bir ülkenin kendini tüm insanlığın geleceğini belirleme hakkına sahip, muhakkak hiçbir günahı olmayan ve tarihi herkesten daha güzel bilen ve anlayan ülke olarak konumlandırmasının yeterli sonuçlanmayacağını tekraren lisana getirdik. Bu nedenle, her bir ülke ve her bir iç siyasi sürece yönelik olan yaklaşımımızda olduğu üzere bunun ABD’nin iç problemi olduğunu tekrar teyit ediyoruz. Kendi iç problemlerine, aslında memleketler arası arenadaki gerçek durumu yansıtmayan çok fazla telaffuz karıştırmaları üzücü. Bu seçim yarışında olabildiğince çok puan alabilmek gayesiyle, memleketler arası arenada ABD’ye aksi düşen bir şeyler söyleyenlere karşı hiçbir kuşku yahut utanç duymadan, haklı ve haksız yere yasadışı yaptırımlar uygulanması da üzücü. Ve mevcut idarede gelişen bu yaptırım içgüdüsü, fakat tekrar ediyorum Obama da bunu faal olarak kullanırdı, maalesef Avrupa kıtasına da bulaşmış durumda. Avrupa Birliği de giderek daha fazla yaptırım sopasına başvuruyor. Bu nedenle vardığım sonuç çok kolay, her bir ülkede seçimle idareye gelen her bir hükümetle çalışmaya hazırız, bu ABD için de geçerli. Fakat ABD ile, onları ilgilendiren bahisleri, yalnızca ve yalnızca eşit haklar, karşılıklı çıkarlar, çıkar istikrarı arayışı temelinde konuşacağız. Bizimle ültimatom lisanıyla konuşmak anlamsız ve yararsız. Bunu anlamayan varsa hiçbir işe yaramayan siyasetçilerdir.

Yaptırım baskısından bahsettiniz, birçok durumda bu baskı siyasi çevreler değil medyanın teşebbüsü üzerine başlıyor. ABD, İngiltere, Avrupa’da bu hayli sıkça görülen bir durum. Amerikan basını Rusya’yı Afganistan’daki ABD askerlerine karşı Taliban ile mutabakat yapmakla suçladı. İngiltere Dışişleri, Rusya’nın büyük ihtimalle 2019 parlamento seçimlerine müdahale ettiğini ileri sürdü. AB ülkeleri bu hafta, insan haklarının ihlal edildiği argümanıyla Rusya’ya yeni yaptırım paketini görüşüyor. Bu yaklaşımın, Moskova’yı şeytanlaştırma siyasetinin bir biçimde değişme ya da tam bilakis güçlenme ihtimali var mı?

Şimdi bu siyasetin değişeceğine dair hiçbir işaret görmüyoruz. Maalesef bu yaptırım kaşıntısı giderek artıyor. Son örneklerden, Belarus’ta yaşananlardan ötürü bizi cezalandırmak istiyorlar. Ayrıyeten Navalnıy hadisesinden ötürü da bizi cezalandırmak istiyorlar, meğer Avrupa Isimli Yardım Konvansiyonu kapsamındaki yükümlülükleri yerine getirerek Rusya Başsavcılığı’nın resmi müracaatına karşılık vermeyi mutlaka reddediyorlar. Mazeretler de büsbütün uyduruk. Almanya, “Size hiçbir şey söyleyemeyiz, Kimyasal Silahların Yasaklanması Örgütü’ne (OPCW) gidin” diyor. Oraya birkaç kere gittik, onlar da “Berlin’e gidin” diyorlar. Şöyle bir atasözü vardır, “İvan Pyotr’ı işaret ediyor, Pyotr İvan’ı”. Batılı partnerler de tüzel yaklaşımlarımıza bu biçimde karşılık veriyor ve yüksek sesle, “zehirlenme tespit edildi, Rusya dışında bunu kimse yapamazdı, itiraf edin” diyor. Birebirini daha evvel Skripaller hadisesinde yaşadık. Ve şundan eminim ki, Navalnıy hadisesi olmasaydı, diğer bir şey uydururlardı. Şu kademede her şey, Rusya-AB ilgilerini mümkün olduğunca zayıflatma gayesi etrafında dönüyor. Avrupa Birliği’nde, bunu anlayan ülkeler var, lakin konsensüs, kelamda dayanışma unsuru uygulanmaya devam ediyor. Rus aksisi agresif azınlığı temsil eden ülkeler bu ilkeyi kaba bir formda istismar ediyor. Halihazırda, AB Komitesi Başkanı’nın raporundan anladığım kadarıyla, AB kimi kararları konsensüs değil, oylama temelinde alma mümkünlüğünü görüşüyor. Bu değişik olacak, zira hangi ülkelerin milletlerarası hukuku berbata kullandığını, hangi ülkelerin de pragmatizm ve gerçekçiliğe dayalı fikirli, ölçülü, istikrarlı siyaset uyguladığını göreceğiz. Taliban’a, ABD askerlerine saldırmaları için para teklif ettiğimiz argümanlarına gelince, Taliban katiyetle yalnızca kendi çıkarları ve kendi inançlarına nazaran hareket ediyor ve bizi, bu tıp şeyler yapmakla suçlamak büsbütün haydutça. Bunun ABD’li yetkililer için bile yakışıksız olduğunu düşünüyorum. Bu ortada, Pentagon bu uydurmaları doğrulayacak hiçbir kanıt bulmadığından bu iddiayı reddetti. Taliban da bunun katiyetle palavra olduğunu açıkladı. Biz, Amerikalılara ve İngilizlere tekraren şunu söyledik: “Eğer bir şikayetiniz varsa lütfen gelin gerçeklere dayanan profesyonel diplomatik diyalog gerçekleştirelim”.

Rex Tillerson, ABD Dışişleri Bakanı iken, ellerinde Rusya’nın Amerikan seçimlerine karıştığına dair reddedilemez kanıtların olduğunu açıklamıştı. Ben üşenmedin ve ona şunu sordum: “Eğer reddedilemez kanıtlarınız varsa bizimle paylaşır mısınız? Biz kendimiz de bunu çözmekle ilgileniyoruz, çünkü bize iftiranın atılması katiyen çıkarımıza değil”. Bana ne dedi, biliyor musunuz? Bana, “Sergey, sana hiçbir şey vermem. Tüm bunları organize eden kapalı servisleriniz her şeyi çok düzgün biliyor. Onlara sorun, onlar sana her şey anlatır”. İşte ülkelerimiz ortasındaki alakalarda neredeyse ana husus haline gelen bir bahiste yapılan sohbet. Bir gün gelecek bu bahiste, Navalnıy ile ilgili durumda, Salisbury’deki zehirlenme vakasında, somut soruları cevaplamak, kanıtları sunmak zorunda olacaklar. Salisbury’ye gelince, bu hadisenin başladığı ve bize Noviçok unsurunun tek üreticisi yaftası yapıştırıldığı 2 yıl evvel, açık erişimde olan gerekçeli kanıtlar sunduk. Bu kanıtlar, birkaç Batı ülkesinin Noviçok kümesinden unsurlar geliştirdiğini gösteriyor. ABD’de de bu unsurların patenti alınmıştı, bu kümeden askeri gayeli unsurlar için onlarca patent verilmişti. Bu tipten çalışmaların yapıldığı ülkeler ortasında İsveç’i de andık. İki yıl evvel bize şunu söylediler: “Bu ne cüret, bizi bu ülkeler ortasında anamazsınız, biz hiçbir vakit Noviçok ile ilgili çalışmalarda bulunmadık”. Halbuki artık bildiğiniz üzere Almanlar, vardıkları sonuçları doğrulamaları için Fransa’nın yanında İsveç’e başvurdu. İsveç de Almanya Savunma Bakanlığı laboratuvarının bu unsurun Noviçok olduğu tarafındaki sonucu doğruladığını açıkladı. 2 yıl evvel İsveç’in, bunun Noviçok olup olmadığını belirleme yetkinliği yokken, 2 yıl sonra bu yetkinlik ortaya çıktıysa demek ki bir şeyler oldu. Ve İsveç’e Noviçok’tan manaya imkanı sunan bir şeyler olduysa buna, potansiyel olarak Kimyasal Silahların Yasaklanması Anlaşması’nın kaba bir biçimde ihlal edilmesi gözüyle bakmalı. Bu yanıtının sonunda şunu söylemek istiyorum, biz herkesle konuşmaya hazırız, ancak hiçbir kanıt sunmadan bizi kendimizi savunmaya zorlamasınlar. Somut, net bir halde söz edilen tedirginlikler temelinde biz her vakit profesyonel sohbete hazırız.

Batılı ortaklarımızla gündemdeki haberlerle ilgili yaşadığımız görüş ayrılıklarına ek olarak, tarihin yorumlanması ile ilgili onlara katılmadığımız şeyler ortaya çıkıyor. Şu anda ABD’de meydana gelen kitlesel protesto ve şovlar daha radikal hadiselere yol açmış durumda. ABD ve dünya tarih ve kültürünün küçük olmayan bir kısmı gözden geçiriliyor, anıtlar yıkılıyor, birtakım vakalar yine yazılıyor. Bunun içinde, 2. Dünya Savaşı ve Sovyetler Birliği’nin bu savaştaki rolüne yönelik teşebbüsler devam ediyor. Sizce tarihi gözden geçirme gayretleri ABD ve genel olarak tüm dünya için ne üzere sonuçlar doğurabilir?

Muhakkak haklısınız. Şu anda bu alanda, dünya tarihi ve Avrupa tarihi alanında yaşananlar bizi çok endişelendiriyor. 2. Dünya Savaşı’ndan sonra Birleşmiş Milletler halinde oluşan memleketler arası hukukun çağdaş temellerini gözden geçirme maksadını taşıyan tarihi bir saldırganlık gözlemleniyor. Bu temelleri yıkmaya çalışıyorlar. Her şeyden evvel Sovyetler Birliği ile Nazi Almanya’sını, saldırganları ve saldırganları yenenleri, Avrupa’yı köleleştirmeye ve kıtamızın birçok halklarını köle yapmaya çalışanları yenenleri birebir düzeye getirme teşebbüsü olan argümanlara başvuruyorlar. 2. Dünya Savaşı’nın başlamasından Hitler Almanya’sından çok Sovyetler Birliği’nin sorumlu olduğunu açık bir halde tabir ederek bize hakaret ediyorlar. Bununla birlikte bahsin asıl tarafı sessizce halının altına süpürülüyor: 1938’de her şeyin nasıl başladığı, başta Fransa ve İngiltere olmak üzere Batı ülkelerinin nasıl Hitler’i yatıştırma siyaseti uyguladığı. Bunu uzun konuşmaya gerek yok, her şey artık söylendi, Rusya Devlet Lideri Vladimir Putin’in özet yazısında da doküman ve evraklara dayanan tüm anahtar argümanlarımız yer alıyor, 2. Dünya Savaşı’nın sonuçlarını baltalamaya yönelik teşebbüslerin yararsızlığını, verimsizliğini ve yıkıcı tabiatını ikna edici bir halde gösteriyor. Bu ortada, dünya topluluğunun ezici bir kısmı bizi destekliyor. Her yıl BM Genel Konseyi toplantısında, Nazizm’in kahramanlaştırılmasının kabul edilemez olduğu istikametinde tasarı sunuyoruz. Bu tasarıya yalnızca 2 ülke, ABD ve Ukrayna karşı çıkıyor, Avrupa Birliği ise maalesef çekimser oy kullanıyor. Avrupa ülkelerinin bize anlattığına nazaran, öncelikle Baltık ülkeleri bu tasarıya dayanak verilmemesini talep ettiği için çekimser oy kullanılıyor. Lakin hatalı, davranışlarıyla kendini açığa çıkarır. Bu tasarıda hiçbir ülkenin, hiçbir hükümetin ismi geçmiyor, yalnızca tüm dünya topluluğuna Nazizm’i kahramanlaştırma eforlarına, anıtlarla uğraşa müsaade verilmemesi daveti yapılıyor. Lakin demek ki, AB’den bu ikinci tabanı olmayan, büsbütün açık ve net tasarıya takviye vermemesini talep eden ülkeler bu unsurlara katılamayacaklarını hissediyor. Sahiden de o denli, bu ülkelerde Nazi yürüyüşleri görüyoruz, anıtları yıktıklarını görüyoruz, bunda öncelikle Polonyalı komşularımız çok etkin. Bir de Çekya’da misal süreçler yaşandı. Bu kabul edilemez. Tüm bunlar BM Anlaşması’nda belirtilen 2. Dünya Savaşı sonuçlarını bozmanın yanı sıra, asker mezarlarının ve anıtların korunması ve bakımıyla ilgili bu ve öbür ülkelerle olan ikili mutabakatları da kaba bir formda ihlal ediyor. Bu anıtlar, 2. Dünya Savaşı kurbanlarının ve bu ülkeleri kurtaran kahramanları anısına yapıldı. Bu yüzden çalışmalarımızı sürdüreceğiz. Şu noktaya dikkat çekmenin değerli olduğunu düşünüyorum, Nazizm’i kahramanlaştırmanın önlenmesine yönelik siyasetimize karşı çıkanlar insan haklarını mazeret ediyor. Fikir ve söz özgürlüğüymüş. ABD ve Avrupa’da var olan bu özgürlükler sansüre maruz kalamazmış. Şayet bu fikir ve tabir özgürlüğü Nazizm’i kahramanlaştırmanın önlenmesiyle kısıtlanacaksa mevcut maddeleri ihlal edilecekmiş. Fakat gelin dürüst olalım, şu anda ABD’de gözlemlediklerimizin, muhtemelen 2. Dünya Savaşı’nın sonuçlarını gözden geçirmenin kabul edilemezliği ile ilgili söylediklerimizle bir ilgisi var. ABD’de ırkçılık tepe yapmış durumda ve bu ırkçılık eğilimlerini körükleyerek çıkarları doğrultusunda kullanmaya çalışan politik güçler var. Bunu neredeyse her gün görüyoruz.

CEVAP VER

Lütfen yorum yazınız
Lütfen isminizi giriniz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Most Popular

Sakinleşmek İçin Yoga Hareketleri

Daha sakin bir hayat sürebilmek için çeşitli yoga hareketleri bulunuyor. Hem vücudumuzun esnemesine yardımcı olurken hem de daha sakin bir çeşitli yoga...

Verimliliği Nasıl Artırabiliriz?

Engellilik ya da çok ciddi bir sağlık sorunu olmadıkça her insanın günlük yaşamında rutin olarak yapmakta olduğu aktiviteler var. Temel gereksinimlerini gidermesinin...

Zerdeçalın Faydaları

Zencefilgiller ailesinin içerisinde yer alan zerdeçal pek çok faydası ile ön plana çıkıyor. Özellikle gribal enfeksiyonlarda tüketilmesi gereken ürünler arasında yer alıyor....

Yetersiz Beslenmenin Belirtileri

Vücut sağlığını koruyabilmek adına yeterli ve düzenli olarak beslenmek gerekiyor. Ve vücudumuzda meydana gelen pek çok sorun yetersiz beslenmeden kaynaklı olarak ortaya...

Recent Comments